تجربه زیسته

امروزیاامروزه زیست جهان مااز "صدا" لبریزاست. "سکوت"شکلی نوستالوژیک یافته ودرقبال جای "خلوت"همه حاضربه پرداخت پول هستند.حتی تولیدکنندگان جدی صدا(گروههای موسیقی،خوانندگان و.....)هم به تقدیس سکوت می پردازند.امروز درکمتراتومبیل،رستوران یا مکان عمومی می توان رفت ونوای موسیقی را نشنید؛حضورهمه جایی ضبط صوت.این "هاله زدایی" ازموسیقی وحضورمداوم صدا ازویژگی های تازه ای برخوردار است:عموما متفاوت ازرادیو(رسانه جمعی )عمل می کند؛یعنی فارغ از نوای رسمی.ودوم اینکه گویای تمایل افرادبرای نمایش امیال خصوصی وفردی خود(سبک زندگی،باورهاو....) – بعضی اوقات باحداکثرصدا – درحوزه عمومی است.