که در شماره ۱۷ نشریه آفتاب (۱۳۸۱)منتشر گردید و در سایت درگاه پاسخگویی به مسائل دینی http://www.porsojoo.com/fa/node/1542 آمده است.
ادامه مطلب
که در شماره ۱۷ نشریه آفتاب (۱۳۸۱)منتشر گردید و در سایت درگاه پاسخگویی به مسائل دینی http://www.porsojoo.com/fa/node/1542 آمده است.
۱.
"پاتوق و مدرنيته ايراني" کتابي است از تقي آزاد ارمکي عضوء هيات علمي دانشگاه تهران که توسط انتشارات لوح فکر و در سال 1384 انتشار يافته است .
کتاب در سه فصل تنظيم شده است. در فصل اول با عنوان" دامنه پاتوق از منظر جامعه شناسي" ، آزاد به تعريف پاتوق و ويژگي هاي آن مي پردازد.
« نویسنده اندیشه اش را روی میز مرمر کافه پهن می کند و تعمقی دور و دراز .زیرا می خواهد پیش از رسیدن لیوانش از زمان استفاده کند»
والتر بنيامين ـ خيابان يك طرفه
1. گفتوگو
پاتوق در بدو امر دو حوزه معنايي پيدا ميكند؛ يكي «تجسم مكاني» پاتوق كه همان كافهها و قهوهخانههاي قديمي و كافيشاپهاي جديد است و ديگري «تجسم زباني» آن كه به منظور پاسخ به چرايي پاتوق، صورت بندي ميشود.در اين حوزه معنايي پاتوق را ميتوان، «گفت و گويي» فارغ از «نهاد» دانست. نهادهايي همچون دولت، خانواده، مدرسه، دانشگاه و غيره.